Blisko rok temu w Niemczech miało miejsce aresztowanie 3 aktywistów i wykładowcy, którym postawiono zarzuty z art 129a niemieckiego kodeksu karnego (udział w organizacji terrorystycznej). Artykuł ten cieszy się w Niemczech niezbyt dobrą sławą, głównie dlatego, że aż nazbyt często wykorzystuje się go do pacyfikowania ruchów społecznych i radykalnych przedstawicieli nurtu tzw. teorii krytycznej.

W związku z aresztowaną 30 i 31 lipca czwórką niemieckich aktywistów wypowiedział się już niemiecki Sąd Najwyższy orzekając, że stawianie im zarzutów z artykułu 129 a nie znajduje podstaw. Istnieją podejrzenia, że 3 z nich przygotowywała podpalenie, natomiast czwarty aresztowany, socjolog zajmujący się problematyką cięć socjalnych, gentryfikacją i innymi zagadnieniami z zakresu polityki społecznej został zatrzymany dlatego, że:
1)sformułowania zawarte w jego publikacjach były podobne do tych, jakich użyła grupa MG, do której należy 3 pozostałych aresztowanych;
2)dwukrotnie spotkał się on z jednym z 3 pozostałych aresztowanych, i na spotkania te nie zabrał telefonu komórkowego;
3)często chodził do bibliotek;
4)zajmował się problematyką społeczną.

Prawnicy całej czwórki zatrzymanych zwracają uwagę na łatwość, z jaką niemiecki wymiar sprawiedliwości sięgnął po art 129a, którego złamanie grozi 10 latami pozbawienia wolności. Wskazują również na to, że ewentualne przygotowywanie podpalenia przez 3 z czwórki zatrzymanych powinno być sądzone na podstawie artykułu dotyczącego podpaleń. Za szczyt absurdu uznają włączanie czwartego zatrzymanego, Andreja H. do całej sprawy na tak słabych podstawach, jak te wymienione wyżej w punktach. Aktualnie sprawa wróciła do sądu niższej instancji, zaś wszyscy zatrzymani są na wolności. Andrej spędził w areszcie 3 tygodnie, w jego sprawie wystąpili akademicy i dziennikarze z blisko 10 krajów. Przypuszcza się, że zatrzymania miały związek z przygotowaniami do protestów przeciw spotkaniu G8 w Heiligendamm w Niemczech i były próbą osłabienia i rozbicia ruchów społecznych.

Dziewczyna Andreja, Anna Roth, założyła bloga, http://annalist.noblogs.org/category/en , na którym szczegółowo opisuje wszystkie praktyki z zakresu represji i kontroli, jakim została poddana ona, Andrej i ich dzieci. Od ponad roku ich mieszkanie jest na podsłuchu, przez pewien czas było również kamerowane. Przeszli kilka rewizji, mają również podsłuchy na telefonach. Te działania być może kiedyś zostaną uznane za bezprawne, niemniej teraz – dokonywane są w ramach toczącej się sprawy.

Przepisy o zorganizowanej działalności terrorystycznej są pokłosiem „wojny z terroryzmem” zapoczątkowanej 11 września 2001 roku przez atak na World Trade Center i inne cele w USA. Absurdy podobne do tych „wskazanych” przez niemiecką prokuraturę są również detektowane w innych krajach, na podstawie amerykańskiej ustawy „Patriot Act” można na przykład wszcząć śledztwo przeciw osobie studiującej architekturę, która decyduje się badać obiekty ważne z politycznego punktu widzenia, jak choćby budynek Kongresu. Warto może zastanowić się, w jakim stopniu procedury te służą ochronie obywateli, a w jakim – poddawaniu ich niedopuszczalnej w inny sposób kontroli i nadzorowi.

W samych Niemczech spraw analogicznych do tej opisanej powyżej toczy się około 2000. Tyle osób, ich rodziny i znajomi są objęci działaniami śledczych, mają pozakładane podsłuchy, są przeszukiwani a nawet nagrywani. Jest wśród nich sporo badaczy i badaczek społecznych, oskarżenia o terroryzm stanowią więc potencjalne naruszenie swobody ich badań. W historii Andreja optymistyczne jest to, że pomimo toczącej się przeciw niemu sprawie dodatkowo nagłośnionej przez media, został on zatrudniony przez uniwersytet we Frankfurcie nad Menem, znany z wyśmienitego wydziału nauk społecznych. Ciekawe jednak, ilu naukowców nie posiadających takiego zaplecza, jak Andrej, straci pracę lub ostatecznie zrezygnuje z badań...

Czytaj więcej:

o sprawie Andreja po polsku: http://pl.indymedia.org/pl/2007/08/30951.shtml

blog Anny Roth: http://annalist.noblogs.org/

Ewa Majewska