12 października 2010 r. prof. Piotr Piotrowski zrezygnował ze stanowiska dyrektora Muzeum Narodowego w Warszawie. Bezpośrednim powodem rezygnacji było odrzucenie przez Radę Powierniczą strategii rozwoju MNW. Program prof. Piotrowskiego - tzw. „muzeum krytycznego” zakładał stworzenie w Warszawie nowoczesnego modelu instytucji muzealnej, nawiązującej dialog z problemami współczesności, otwartej na współpracę z podobnymi muzeami na świecie. Poznańskie środowisko krytyków i historyków sztuki wystosowało petycję w obronie koncepcji „muzeum krytycznego”. Pod namysł poddaje także nieprzejrzyste mechanizmy działania Rady Powierniczej MNW.

Petycja trafi do Rady Powierniczej MNW i do Ministra Kultury, można się pod nią podpisać na stronie ipetitions.com

28 października Rada Powiernicza Muzeum Narodowego w Warszawie przyjęła zgłoszoną przez Ministra Bogdana Zdrojewskiego kandydaturę Agnieszki Morawińskiej na stanowisko dyrektora Muzeum Narodowego. Dotychczasowa dyrektorka „Zachęty” przejmie obowiązki już 2 listopada 2010 r..

Nagła nominacja wynika z nadzwyczajnej sytuacji.  Nie jest jednak  zgodna z deklaracjami ministra Zdrojewskiego o obowiązkowym wprowadzaniu konkursów na stanowisko dyrektora publicznych instytucji kultury w Polsce.  Szkoda, że pośpiesznym wyborem nowej dyrekcji  zmarnowano szansę na pogłebioną debatę  nad przełomową koncepcją tzw. "muzeum krytycznego", odważnie sformułowaną przez profesora Piotra Piotrowskiego.
[lm]

Zdjęcie z zasobów Wikipedii, udostępnione na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Muzeum_Narodowe_w_Warszawie

Treść petycji:

Szanowny Panie Ministrze,
Członkowie Rady Powierniczej Muzeum Narodowego w Warszawie,

W związku z rezygnacją Profesora Piotra Piotrowskiego ze stanowiska Dyrektora Muzeum Narodowego zwracamy się z petycją o publiczne merytoryczne ustosunkowanie się do koncepcji „krytycznego muzeum” zaproponowanej przez Profesora Piotra Piotrowskiego.

Sytuacja ta - w której wybitny, ceniony na całym świecie Naukowiec, realizujący konsekwentnie zaaprobowany przez Radę autorski projekt, zostaje z nieznanych przyczyn tegoż wsparcia pozbawiony - budzi szereg wątpliwości środowiska naukowego i artystycznego w kraju i poza jego granicami. Powierzenie właśnie Profesorowi Piotrowskiemu stanowiska dyrektora Muzeum wiązałoby się w perspektywie najbliższych lat z przewartościowaniem dyskursu muzealnego na skalę przekraczającą granice naszego kraju. Był to wybór, z którym europejskie środowisko kulturalne i naukowe wiązało wielkie nadzieje.

Profesor Piotrowski jest autorem licznych publikacji cechujących się niezmiennym od lat krytycznym ostrzem skierowanym przeciwko automatyzmowi kreacji i utylizacji znaczeń w obszarze społeczno-kulturalnym w odważny i czytelny sposób formułującym swe tezy. Ten oto dorobek naukowy i pozycja Profesora Piotrowskiego były podstawą do zaproponowania Mu stanowiska dyrektora warszawskiego Muzeum Narodowego i podłożem całkowicie spójnej merytorycznie koncepcji „krytycznego muzeum” - instytucji aktywnej i wrażliwej na znaczenia kreowane na agorze, ale także problematyzującej swój własny na niej status.

Namysł naukowy Profesora od lat skoncentrowany jest na dowartościowaniu sztuki Europy Środkowo-Wschodniej za pomocą rozwijanego przezeń namysłu nad geografią sztuki. A zatem działanie Profesora Piotrowskiego w obszarze praktyki kultury było szansą na stworzenie znaczącej instytucji w naszym regionie Europy.

Enigmatyczne i lakoniczne stanowisko Rady Powierniczej, która nie sformułowała, lub nie podała do publicznej wiadomości, listy zarzutów wobec koncepcji programu i restrukturyzacji Muzeum rodzi przypuszczenia, iż dokument ten nie został odrzucony z powodów merytorycznych. Istotą koncepcji „muzeum krytycznego” była otwartość publicznej debaty i obawiamy się, by element ten nie został – stanowiskiem Rady Powierniczej – zaprzepaszczony.

Wreszcie – prosimy o deklarację kiedy kultura w naszym kraju będzie dofinansowana wystarczająco, aby dyskusja dotycząca chociażby kluczowych instytucji kulturalnych mogła skupić się na - podstawowej przecież - sferze merytorycznej, a trudności finansowe nie mogły stanowić dogodnej wymówki w obliczu straty w kulturze o takiej randze, że dotyka ona nie tylko Polski, ale i Europy?

Dr Piotr Bernatowicz, Instytut Historii Sztuki UAM, Poznań
Mgr Rafał Jakubowicz, artysta, UAP, Poznań
Dr hab. Agata Jakubowska, Instytut Historii Sztuki UAM, Poznań
Dr Klara Kemp-Welch, Courtauld Institute of Art, London
Dr Tomasz Kitliński UMCS, Lublin
Dr Izabela Kowalczyk, Katedra Kulturoznawstwa, WSNHiD, Poznań
Dr Paweł Leszkowicz, Instytut Historii Sztuki UAM, Poznań
Dr Luiza Nader, Instytut Historii Sztuki UW, Warszawa
Dr Magdalena Radomska, Instytut Historii Sztuki UAM, Poznań

Oświadczenie prof. Piotra Piotrowskiego, Warszawa, 12 października 2010
 

W związku z odrzuceniem w dniu 7 października 2010 r. przez Radę Powierniczą strategii rozwoju Muzeum Narodowego w Warszawie, składam rezygnację ze stanowiska dyrektora Muzeum. Nie są mi znane konkretne zarzuty stawiane wobec tego obszernego dokumentu przez Radę Powierniczą, gdyż nie byłem zaproszony na jej obrady.
Przypominam, że Rada Powiernicza, po nieudanym konkursie, w którym nie brałem udziału, zaproponowała mi objęcie stanowiska dyrektora na podstawie koncepcji programu i restrukturalizacji muzeum, którą - na zaproszenie Rady - zaprezentowałem w listopadzie 2008 roku. Szerszy dokument na ten temat przedstawiłem Radzie na początku 2009 roku, a następnie na początku 2010. Żadne z zawartych tam projektów nie wzbudzały wówczas kontrowersji. Co więcej, 25 lutego 2010 r. Rada podjęła następującą uchwałę: „Członkowie Rady po kolei zaakceptowali Zarys Programowy Muzeum Narodowego w Warszawie. Rada postanowiła zatwierdzić dokument na następnym posiedzeniu po uzyskaniu opinii o dokumencie od członków Rady nieobecnych na bieżącym spotkaniu" (protokół zebrania Rady Powierniczej z dn. 25.02.2010, s. 12). Tak się jednak nie stało.
Przedstawiany przez Dyrekcję MNW program, zwany w skrócie „muzeum krytycznym", jest awangardowym projektem zmian, dającym Muzeum Narodowemu w Warszawie szansę nie tylko na przezwyciężenie długoletniego kryzysu, ale także na zdobycie oryginalnej pozycji w Europie. Taka postawa zmierzająca do zbudowania nowego modelu instytucji muzealnej, otwartej na problemy współczesnego świata, mogła stworzyć konkurencyjną wobec współczesnego muzealnictwa formułę i zbudować sytuację, w której MNW nie byłoby postrzegane w kontekście wielkich muzeów jako ich prowincjonalne odbicie, lecz jako samodzielna, licząca się instytucja kultury intelektualnej, a zarazem jako alternatywa wobec komercyjno-turystycznych atrakcji. Z kolei plan restrukturalizacji Muzeum, które nie przeszło od 1989 roku żadnych istotnych reform, dawał szansę na jego modernizację i sprostanie piętrzącym się problemom ekonomicznym i organizacyjnym. W efekcie mogła powstać - naszym zdaniem - nowoczesna i ważna na mapie Europy instytucja.
Rada Powiernicza przekreśliła te plany. W obliczu jej decyzji, nie mając mandatu do realizacji przygotowanego przez Dyrekcję programu rozwoju MNW, z dniem 31 października 2010 roku ustępuję ze stanowiska dyrektora.

Prof. dr hab. Piotr Piotrowski