Poniżej pełna lista wypadków cenzury, a w dziale pojedyncze przypadki rozpisane na zgłoski

1993 - Katarzyna Kozyra, studentka pracowni Grzegorza Kowalskiego Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie wystawiła swoją dyplomową pracę Piramida zwierząt. Dzieło, inspirowane bajką braci Grimm, składało się z ustawionych na sobie wypchanych zwierząt: konia, psa, kota i koguta oraz realistycznego filmu z rzeźni, przedstawiającego proces uśmiercania konia. Adam Myjak zwołał nadzwyczajną Radę Wydziału, a urzędnicy departamentu edukacji kulturalnej w Ministerstwie Kultury i Sztuki zasugerowali mu, by określił „zasady wolności ekspresji artystycznej" (...) Kozyra stała się ucieleśnieniem amoralności sztuki współczesnej, a sama sztuka dostała na cenzurowane" Oprócz licznych głosów oburzenia dobiegających z mediów, symptomatyczna była reakcja Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami, które protestowało przeciwko pokazaniu rzeźby i towarzyszącego jej filmu. Przy okazji gdańskiej wystawy w 1999 r. Towarzystwo pikietowało przed galerią i wezwało policję, która jednak nie interweniowała. Złożone przez Sekretarza Zarządu Głównego TOZ zawiadomienie do prokuratury o popełnieniu przestępstwa (z powołaniem na ustawę o ochronie zwierząt z 1997 r. i uzasadnieniem, że „pokazywanie śmierci konia jest niehumanitarne i uwłacza jego godności" i że film „może być lekcją instruktażową dla satanistów") zostało oddalone, ponieważ przestępstwo (zabicie konia) uległo przedawnieniu.

1994 - W pracy pt. „Termofory”, prezentowanej w przestrzeni publicznej (Długi Targ w Gdańsku), Robert Rumas pokazał wykonane z plastiku i napełnione wodą pojemniki, w których umieszczone były gipsowe figurki Chrystusa i Matki Boskiej, podobne do tych ze sklepów z dewocjonaliami. Praca ta uległa zniszczeniu w kilkanaście minut od jej umieszczenia na głównym deptaku miasta. Zniszczenia dokonali anonimowi przechodnie, którzy rozpruli worki, wydobyli z nich figury, które następnie zanieśli do biur gdańskiej kurii.

1994 – Dyrektor CSW Zamek Ujazdowski Wojciech Krukowski nie dopuścił do wystawy prac Grzegorza Klamana z preparatami anatomicznymi „Emblematy” w CSW argumentując, że „obrażają jego uczucia religijne”.

1994 – Praca Andresa Serrano „Piss Christ”, gdzie krucyfiks sfotografowany został w pojemniku z uryną nie zostaje pokazana w CSW Zamek Ujazdowski. Wspomnianą pracę polecił przenieść do magazynu sam dyrektor Centrum Wojciech Krukowski, nie zgadzając się nawet, jak chciał Serrano, na umieszczenie pracy na wystawie i zasłonięcie jej czarnym płótnem.

1994 - okładka tygodnika „Wprost" 21.8.1994 r., przedstawiająca Matkę Boską Częstochowską z Dzieciątkiem — oboje w maskach przeciwgazowych (nawiązanie do problemów z ochroną środowiska). Po proteście przeora jasnogórskiego, zawiadomienie o przestępstwie złożyła psycholog z Warszawy T. Dubowska, a ostatecznie wpłynęło ponad pół tysiąca podobnych zawiadomień. Prokurator po przesłuchaniu redaktora naczelnego uznał, iż skarżący nie zrozumieli intencji publikacji i sprawę umorzył. Ostatecznie sprawa trafiła do Europejskiej Komisji Praw Człowieka w Strasburgu, która w decyzji z 18.4.1997 r. uznała oczywistą bezzasadność skargi Dubowskiej i Tomasza Skupa przeciwko Polsce. Zarazem Komisja przypomniała, że członkowie wspólnoty religijnej muszą tolerować negowanie przez inne osoby ich przekonań, a nawet rozpowszechnianie poglądów wrogich ich wierze.

1995 – Ataki na wystawę „Antyciała”, w której brała udział m.in. Alicja Żebrowska, a która odbyła się w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. Ataki dotyczyły przede wszystkim zaprezentowanej tam kontrowersyjnej pracy wideo Alicji Żebrowskiej „Grzech pierworodny”, w której artystka wykorzystała wizerunek kobiecych genitaliów, a także pokazała symulowany poród lalki Barbie. Wystawę próbowano zamknąć i uniemożliwiono jej prezentację za granicą, co było rzekomo związane z przekroczeniem norm moralnych w pracach niektórych artystów.

1999 – Pokazanie na wystawie „Więzów krwi” Katarzyny Kozyry spowodowało sprzeciw członków Akcji Katolickiej Bielska – Białej. Akcja napisała list protestacyjny do dyrektora galerii przeciw „niegodnemu posługiwaniu się symbolami religijnymi i swobodnemu wykorzystaniu krzyża jako tła dla nagiej modelki oraz umieszczenie tego symbolu wśród główek kapusty” Autorzy listu napisali także: „Nie życzymy sobie, aby [krzyż] był przez kogokolwiek ośmieszany, bądź poniżany, bowiem na krzyżu umarł Chrystus”. Więzy krwi to seria wielkoformatowych fotografii, przedstawiających nagie kobiety na tle czerwonego krzyża i półksiężyca. Protest dotyczył także tekstu Małgorzaty Lisiewicz, zamieszczonego w katalogu wystawy, w którym autorka analizowała pracę pod kątem demistyfikacji wpływu Kościoła Katolickiego i religii, okaleczających kobietę emocjonalnie i intelektualnie przez siłę swych ideologii. Zdaniem protestujących sformułowania o przemocy Kościoła były „niezgodne z prawdą i obrażały całą wspólnotę Kościoła powszechnego”.

1999 – Praca Katarzyny Kozyry „Więzy krwi” została wybrana do prezentacji na billboardach na ulicach kilku miast w Polsce w ramach programu Galerii Otwartej, realizowanego przez poznańską firmę AMS - Art Marketing Syndicate, gdzie pokazywane są prace polskich artystów, odwołujące się do problematyki współczesnej, a celem tego programu ma być głoszenie tolerancji. „Więzy krwi” pokazywane na billboardach od 15 maja 1999 r. sprowokowały protesty, a wręcz napaści. Protest wywołało znowu „niegodne użycie” symboli religijnych: krzyża i półksiężyca. Prezentowaniu tej pracy w przestrzeni publicznej sprzeciwiły się władze Gdańska i Gdyni, zaś wojewoda łódzki skierował wniosek do prokuratury twierdząc, że publikacja plakatu może stanowić znieważenie przedmiotu czci religijnej, jakim jest krzyż dla chrześcijan oraz półksiężyc dla wyznawców islamu. W wyniku tych protestów i wytworzonej przez prasę atmosfery skandalu „Więzy krwi” zostały ocenzurowane przez samą firmę AMS w nocy z 17 na 18 maja 1999 r. Wizerunki nagich kobiet zostały zaklejone, pozostawiono tylko wąskie pasy z fragmentami krzyża i półksiężyca oraz towarzyszących im warzyw przez co praca ta stała się całkowicie nieczytelna.

2000 – Kolejne skandale w stołecznej Zachęcie. Na przygotowanej przez Szwajcara Haralda Szeemanna na stulecie istnienia galerii wystawie jubileuszowej jednym z eksponatów jest rzeźba Maurizia Cattelana Ojciec Święty, przedstawiająca Jana Pawła II przygniecionego meteorytem. Dwukrotnie dochodzi do ingerencji: najpierw Wojciech Cejrowski usiłuje przykryć figurę papieża białym prześcieradłem, kilka dni później zaś posłanka Halina Nowina Konopka (Koło Poselskie Porozumienie Polskie) i poseł Witold Tomczak (Liga Polskich Rodzin) uszkadzają instalację, usuwając meteoryt przygniatający postać Jana Pawła II. W związku ze skandalami ustępuje dyrektorka galerii Anda Rottenberg. Ówczesny minister kultury Kazimierz Ujazdowski przyjmuje dymisję.

2000 – Konopielka Edwarda Redlińskiego w Teatrze im. A. Węgierki w Białymstoku w adaptacji i reżyserii Piotra Ziniewicza (premiera 18 XI 2000) wzbudza protesty miejscowych kół katolickich z powodu finałowej sceny, dodanej przez reżysera do literackiego pierwowzoru. Kaziuk, którego gra Robert Ninkiewicz ścina kosą głowę drewnianej figurze Chrystusa i krzyczy: „Nie ma już świętości!”. Jest to metafora upadku tradycyjnego świata i kryzysu wartości, jaki przeżywa bohater, chłop z białostockiej wioski. Lokalny oddział Akcji Katolickiej przy Kaplicy Najświętszego Serca Jezusowego zarzuca przedstawieniu szyderstwa z tradycji religijnej i promocję satanizmu. „Sceny ośmieszające rzekomy religijny zabobon jako żywo przypominają argumenty bolszewickiej politgramoty” – piszą działacze w liście do władz wojewódzkich. Wtórują im aktywiści Katolickiego Stowarzyszenia Ezechiasz. Naczelnik Wydziału Edukacji i Kultury Fizycznej Urzędu Miejskiego Łucja Orzechowska rozsyła do szkół oświadczenie sugerujące pedagogom „rozwagę przy podejmowaniu decyzji o zbiorowych wyjściach na ów spektakl”. Do pisma dołączona zostaje recenzja zatytułowana Sen wariata, napisana przez szkolną polonistkę Marię Jurkowską. Protesty skutkują wzrostem popularności inscenizacji. Z afisza zdejmie ją dopiero następca Andrzeja Karolaka w fotelu dyrektorskim – Piotr Kowalewski [patrz: 1 lutego 2002].

2002 - Plakat grupy Twożywo "Tworzenie jest miłością", przygotowany na wystawę "wypisz/wymaluj" w Galerii Zakręt, przy Instytucie Historii Sztuki UW, miał zawisnąć na oknach budynku Instytutu. Jednak władze uczelni nie wyraziły na to zgody. Plakat przedstawiał kielich z hostią opatrzony napisem: "IHS. Tworzenie jest miłością" (IHS to skrót od nazwy Instytutu Historii Sztuki). Maria Poprzęcka, dyrektor IHS, stwierdziła: "Praca Twożywa wykorzystuje symbol chrystologiczny, o obrazę uczuć religijnych więc nietrudno. Już wolę przyjąć na siebie rolę tchórzliwego cenzora, niż pozwolić, by ucierpiał na tym Instytut. Mogę ryzykować dla czegoś ważnego, a to jest tylko zabawa". Ostatecznie plakat pokazano we wnętrzu.

21 stycznia 2002 – Gdańska artystka Dorota Nieznalska zostaje oskarżona o naruszenie uczuć religijnych za pośrednictwem instalacji Pasja, na którą składają się fotografia męskich genitaliów wkomponowana w formę krzyża oraz film wideo z mężczyzną ćwiczącym na siłowni. Posłowie Ligi Polskich Rodzin Gertruda Szumska i Robert Strąk interweniują już po zamknięciu ekspozycji (co nastąpiło 20 stycznia) w galerii Wyspa Progres w Gdańsku, po zobaczeniu instalacji w telewizji TVN. Sprawą zajmuje się prokuratura. Sąd uznaje 18 lipca 2003 r. winę artystki i skazuje ją na 6 miesięcy ograniczenia wolności poprzez wykonywanie prac społecznych. Wyrok zostaje 22 kwietnia 2004 r. uchylony z powodu naruszenia prawa do obrony, a ponowny proces rozpoczyna się 26 listopada tegoż roku. Do 13 grudnia 2005 r. odbywa się 15 rozpraw. Od 2006 r. mają być przesłuchiwani świadkowie obrony – 18 osób. Specjalna komisja złożona z antropologów, historyków sztuki i socjologów oceni instalację Nieznalskiej pod kątem znanych im dzieł współczesnej sztuki zaangażowanej i katolickich prac ukazujących cierpienie i nagość ludzkiego ciała. W wyniku oskarżeń Galeria Wyspa utraciła pomieszczenia, należące do gdańskiej ASP. Artystka została pozbawiona stypendiów i subwencji, po rozpoczęciu procesu przez trzy lata nie wystawiała w galeriach. Stała się także obiektem ataków w mediach i internecie: w portalu trojmiasto.pl anonimowi członkowie Młodzieży Wszechpolskiej grozili, że takich artystów jak Nieznalska należy wieszać albo golić im głowy.

czerwiec 2002 - Podczas wystawy 18. Międzynarodowego Biennale Plakatu w Warszawie (4.06-29.09.2002) z ekspozycji znikły dwie nagrodzone prace. Francuz Alain Le Quernec w plakacie „Henri. W hołdzie Toulouse Lautrec’owi” na jaskrawoczerwonym ukazał zdeformowane, karłowate ciało malarza w pozie ukrzyżowanego Chrystusa. Na plakacie „ICON 2000” Dominika Różańska przetworzyła wizerunek Madonny – ikony polskiego katolicyzmu popularnej w malarstwie religijnym. Charakterystyczną sylwetkę z obrazu Madonny Częstochowskiej uformowały dwie odpowiednio nałożone na siebie czerwone butelki coca-coli, symbolu amerykańskiej kultury masowej. Okazało się, że po pikiecie zwolenników Radia Maryja dyrektor Maria Kurpik dla świętego spokoju kazała schować je do pomieszczenia na zapleczu galerii.

2003 – Kazimierz Piotrowski, kurator Muzeum Rzeźby im. X. Dunikowskiego w Warszawie, zostaje odwołany za zorganizowanie w 2001 r. wystawy Irreligia. Morfologia nie-sacrum w sztuce polskiej (Atelier 340 Muzeum w Brukseli, 5 X 2001–27 I 2002; otwartej w stolicy Belgii równocześnie z polskim festiwalem Europalia (prezentacją polskiego dorobku kulturalnego). Tytuł wystawy jest grą słów „irracjonalność” i „religia”, a sama ekspozycja demonstruje zderzenie w sztuce sfery sacrum i profanum. Skandal wywołują prace Roberta Rumasa (Termofory - figury Chrystusa i Matki Boskiej zamknięte w foliowych torbach z wodą), Adama Rzepeckiego (Matka Boska Częstochowska z dorysowanymi wąsami) i obraz Marka Sobczyka Biczowanie Chrystusa z oprawcą w obozowym pasiaku. Nikt z protestujących nie widział Irreligii.

kwiecień 2003 – Ukazuje się numer magazynu Machina z dwoma gejami na okładce. Liga Polskich Rodzin zapowiedziała zgłoszenia zawiadomienia o przestępstwie obrazy uczuć religijnych, gdyż jeden z gejów miał na szyi krzyżyk.

maj 2003 – 57 radnych Ligi Polskich Rodzin i działaczy Stowarzyszenia Rodzin Katolickich z Jeleniej Góry protestuje przeciwko obrazie uczuć religijnych spowodowanej wystawieniem Snu pluskwy, czyli towarzysza Chrystusa Tadeusza Słobodzianka w Teatrze Jeleniogórskim im. C. Norwida w reżyserii Krzysztofa Kopki (premiera 30 IV 2003). Sztuka jest kontynuacją Pluskwy Włodzimierza Majakowskiego, opowiada o perypetiach wypuszczonego z ZOO towarzysza Prysypkina, którego mieszkańcy Moskwy biorą za Jezusa Chrystusa. Protesty wywołała zbitka słów „towarzysz Chrystus” z tytułu sztuki. W wyniku interwencji radnego Józefa Rypińskiego (bezpartyjny) u zastępcy prezydenta miasta zwinięty zostaje wielki transparent reklamujący spektakl. Konflikt łagodzi 17 maja rozmowa protestujących z autorem dramatu i realizatorami – Słobodzianek postawił wszakże warunek, że spotka się z urażonymi działaczami, dopiero gdy ci obejrzą inscenizację. Samo przedstawienie nie okazuje się jednak sukcesem frekwencyjnym i niebawem przestaje być grane. Dwie poprzednie realizacje sztuki Słobodzianka (nie doszło do skutku prapremierowe wystawienie przez Jerzego Jarockiego w Starym Teatrze w Krakowie; prapremiera światowa w reżyserii Kazimierza Dejmka w Teatrze Nowym w Łodzi 15 IX 2001; druga inscenizacja Ondreja Spišáka w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku 5 I 2003) przyjęto bez większych emocji ze strony katolickich środowisk.

21 listopada 2003 – Instalacja prorektora poznańskiej Akademii Sztuk Pięknych Piotra Kurki Dostałem pieska powoduje zamknięcie wystawy Pies w sztuce polskiej w białostockiej galerii Arsenał (zaplanowanej 7 XI–7 XII 2003). Sporne dzieło to zawieszone na ścianie pudełko, w którym znajduje się podświetlony pies. Można go oglądać od przodu i tyłu, a w tle umieszczono miniaturowe zdjęcia postaci księży. Beata Antypiuk, radna Ligi Polskich Rodzin, uznaje, że praca obraża jej uczucia religijne. Po jej interwencji Ryszard Tur, prawicowy prezydent Białegostoku (Razem Polsce, niegdyś Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe), prosi dyrektorkę galerii Monikę Szewczyk o usunięcie kontrowersyjnej instalacji z ekspozycji. Artyści się nie zgadzają, więc wystawa zostaje zamknięta przed czasem.

1 lutego 2004 – W wynajętym studiu krakowskiego oddziału Telewizji Polskiej odbywa się zamknięte dla szerszej publiczności i nietransmitowane na żywo nagranie koncertowego DVD norweskiej grupy blackmetalowej Gorgoroth, zorganizowane przez Metal Mind Productions z Katowic. Aferę wywołuje scenografia – zespół wykorzystuje zatknięte na pale łby baranie (zakupione uprzednio w rzeźni), pentagramy i przywiązane do krzyży nagie modelki umazane krwią. Po nagraniu szefostwo telewizji zawiadamia policję i prokuraturę. Spływają również z całego kraju zawiadomienia od osób prywatnych i organizacji katolickich. Powoływano się w nich na „koncert telewizyjny, podczas którego pokazano nagie kobiety na krzyżu, a po scenie biegały diabły”. W kilku zawiadomieniach wskazywano na wycinki prasowe, a w innych pomylono daty koncertu, co wskazuje, że osoby zawiadamiające nie były na nim obecne. W jednym z pism zawiadamiający domaga się nawet zamknięcia muzycznego kanału telewizyjnego, podając, że właśnie w nim oglądał koncert, który obraził jego uczucia. 2 marca 2005 r. w norweskim sądzie Bergen Tingrett rozpoczyna się proces oskarżonych o obrazę uczuć religijnych i naruszenie praw zwierząt blackmetalowców. Niezależnie od tego za obrazę uczuć ma odpowiedzieć szef Metal Mindu Tomasz Dziubiński. Telewizja Polska zdobywa zaś w międzyczasie prawa do nagranego koncertu, w związku z czym nie wiadomo, czy materiał ten zostanie kiedykolwiek oficjalnie wydany.

połowa lutego 2004 – Pomocna dłoń i Wybacz mi, dwie prace Børre Larsena pokazywane w warszawskiej Zachęcie na ekspozycji współczesnej sztuki Norwegii W norweskim lesie (13 II–28 III 2004), wzbudzają protesty Sylwestra Chruszcza, wiceprezesa zarządu głównego Ligi Polskich Rodzin. Bezskutecznie domaga się on usunięcia tych eksponatów z wystawy i ścigania przestępstwa. Pomocna dłoń przedstawia postać Chrystusa pomagającego przy zwijaniu wełny, Wybacz mi natomiast to taki sam Chrystus stojący obok rozbitej figurki Matki Boskiej.

listopad 2005 – Kabaret Normal, działający przy Zespole Szkół nr 2 im. K. K. Baczyńskiego w Ełku, parodiuje ojca Tadeusza Rydzyka w swym programie, wystawionym z okazji Święta Niepodległości. Jedną z postaci skeczu Mafia światowa był niejaki ksiądz Ryzyk, który m.in. przytulał się do prostytutki. Zaprotestowali ksiądz Michał Stankiewicz, nauczający religii, i dwie katechetki: Hanna Gutowska i Adriana Kurasz, wysyłając list protestacyjny do dyrekcji szkoły i do proboszcza parafii, na terenie której znajduje się szkoła. Dyrektor Krzysztof Piłat staje jednak w obronie kabareciarzy. Sprawą zainteresuje się kuratorium, w którym dyrektor szkoły musi składać wyjaśnienia.

29 listopada 2005 – Początek kolejnej nagonki na Teatr Wierszalin z Supraśla (poprzednie odbywały się w latach 90. XX wieku). Tym razem radni Ligi Polskich Rodzin Krzysztof Kozicki i Zbigniew Puksza, otwarcie przyznając się do nieobejrzenia ani jednego spektaklu Wierszalina, oskarżają na sesji sejmiku wojewódzkiego zespół Piotra Tomaszuka o bluźnierstwo i obrazę uczuć religijnych. Poszło o wydrukowane z Internetu zdjęcia z autorskiego spektaklu Tomaszuka Ofiara Wilgefortis opartego na motywach Domu dziennego, domu nocnego Olgi Tokarczuk (prapremiera pierwszej wersji 19 IV 2000), przedstawiające drewnianą rzeźbę ukrzyżowanej brodatej kobiety z obnażonym biustem. Radni nie wiedzą, że jest to postać legendarnej średniowiecznej świętej Wilgefortis, która została ukrzyżowana za wiarę. Według Pukszy Wierszalin to „robaczywy rodzynek, który trzeba wykreślić z budżetu”. Dodaje on jeszcze: „Poinformujemy Ministerstwo Kultury, co tu się wyprawia. A Zarząd Województwa powinien zawiadomić prokuraturę”. „Niech ich sobie nagradzają w Nowym Jorku i Brukseli. My doskonale wiemy, o co tutaj chodzi” – wtóruje mu Kozicki. Przebija go jednak Puksza stwierdzeniem: „Jeżeli obecna koalicja zatwierdzi subwencję dla Wierszalina, to deklaruję, że w kolejnej kadencji ten teatr zostanie z Podlasia przegoniony kijami”. 6 grudnia młodzi działacze podlaskiej Socjaldemokracji Polskiej składają do prokuratury zawiadomienie o przestępstwie gróźb karalnych, jakiego dopuścił się Puksza. Minister kultury Kazimierz Michał Ujazdowski (Prawo i Sprawiedliwość) oznajmia niebawem, że widział Ofiarę Wilgefortis i nie podziela krytyki. Deklaruje równocześnie, że popiera plany utworzenia na bazie Wierszalina instytucji kultury współfinansowanej przez ministerstwo i samorząd wojewódzki. 15 grudnia senator LPR Jan Szafraniec wysyła do ministra kultury i marszałka województwa podlaskiego Janusza Krzyżewskiego (Sojusz Lewicy Demokratycznej) list otwarty próbujący dezawuować działalność Wierszalina. 22 grudnia oświadczenie popierające wcześniejszy list Szafrańca podpisuje 16 senatorów różnych partii: LPR-u, Samoobrony, PiS-u oraz Polskiego Stronnictwa Ludowego (w tym sam Szafraniec). 24 stycznia 2006 r. marszałek podpisuje umowę w sprawie zarządzania Teatrem Wierszalin od 1 lutego, co jednak nie zamyka ust oburzonym radnym. 7 marca 2006 r., na dwa dni przed planowanym rozpoczęciem działalności Wierszalina w nowej formule, pojawiają się rozpowszechniane przez polityków LPR-u pogłoski o wstrzymaniu ministerialnej dotacji. 9 marca premierą najnowszej, trzeciej już wersji Ofiary Wilgefortis (drugą reżyser wystawił w Teatrze Lalek Banialuka im. J. Zitzmana w Bielsku-Białej 21 X 2001) teatr Tomaszuka oficjalnie rozpoczyna działalność jako instytucja samorządowa, mimo że umowa nadal nie zostaje kontrasygnowana przez Ministerstwo Kultury. Rzeczniczka marszałka podlaskiego Bożena Bednarek potwierdza Polskiej Agencji Prasowej, że ministerstwo „nie zmieniało i nie zmienia zdania”.

początek lutego 2006 – Na początku miesiąca reaktywowany zostaje miesięcznik popkulturalny „Machina” (zawieszony w kwietniu 2002 r.). Okładka numeru zerowego, wydrukowanego w nakładzie 30 tysięcy egzemplarzy i dostępnego też przez Internet, przedstawia „Madonnę z Lourdes” – graficzne przekształcenie przez Piotra Leśniaka obrazu Matki Boskiej Jasnogórskiej, w który wkomponowano wizerunki piosenkarki Madonny i jej córeczki Lourdes. Rada Etyki Mediów jest „oburzona i zgorszona”. Protestują także paulini z Jasnej Góry. Redaktor naczelny Piotr Metz zapewnia, że pismo nie chciało urazić niczyich uczuć, i przeprasza zakon paulinów. Przeprosiny zostają przyjęte. Tymczasem z magazynu uciekają spłoszeni awanturą reklamodawcy: Telekomunikacja Polska, Orange i Philips. Poseł Marek Polak (Prawo i Sprawiedliwość) chce się dowiedzieć, jakie kroki zamierza podjąć rząd, by „pod osłoną wypaczonej wolności i solidarności nie dochodziło do bezkarnego ranienia uczuć ludzi wierzących”, i w związku z tym warszawska prokuratura dostaje polecenie wykonania w tej sprawie „odpowiednich czynności”.

3 lutego 2006 – Trzy osoby, wedle których doszło do „znieważenia uczuć religijnych” i „naruszenia dobrego wizerunku Matki Boskiej i Jezusa”, składają do prokuratury doniesienie w sprawie wystawy 26 fotografii Bogny Becker w myślenickiej galerii Wspólnota Myślenice w centrum handlowym Stara Cegielnia. Czynna od 17 stycznia ekspozycja zatytułowana jest Portrety z miasta. Fotografie graffiti i przedstawia uwiecznione przez artystkę rysunki i malowidła na murach z różnych części Europy. Na jednym ze spornych zdjęć widnieje postać Matki Boskiej z rogami i aureolą z unijnych gwiazdek, na drugim – Chrystus trzymający w jednej ręce telefon komórkowy, a w drugiej papierową torbę z hasłem „Konsumpcja to opium dla mas”. To pierwsze zostało przez Becker zrobione w Barcelonie, to drugie zaś w Wenecji. Policja reaguje jeszcze tego samego dnia, konfiskując oba eksponaty. Prokurator Jerzy Procner stwierdza, że jeśli ma ocenić, czy doszło do obrazy uczuć religijnych, to musi zobaczyć graffiti na własne oczy. Na pytanie dziennikarza „Gazety Wyborczej”, czy nie prościej – zamiast posyłać policję – pójść do galerii i zobaczyć całą ekspozycję, a nie tylko wyrwane z kontekstu fotografie, odpowiada: „Nie widzę powodu, by chodzić na tego typu wystawy”.
Podobnie dzieje się w sprawie przedrukowania 4 lutego 2006 r. przez dziennik „Rzeczpospolita” miniaturowych karykatur Mahometa.

kwiecień 2006 – Wystawa zorganizowana w kwietniu i maju w BWA Awangarda we Wrocławiu Shadows of humor. Przykra sprawa — czeska wystawa to kolejna prezentacja, która wywołuje kontrowersje. Prezentowane na niej obrazoburcze dzieła czeskich i słowackich artystów wcześniej eksponowano na najważniejszych europejskich przeglądach — od weneckiego Biennale, przez Documenta w Kassel, po Manifesta w Lublanie. Najwięcej protestów wywołuje praca Superstart grup Kunst fu i Kamera Skura przedstawiająca ubranego w dres gimnastyka, podnoszącego się na kółkach w pozie Chrystusa Ukrzyżowanego. Wrocławska Liga Polskich Rodzin domaga się wycofania instalacji z wystawy. Rafał Orszak, szef wrocławskiej LPR stwierdza: „Autorzy rzeźby szydzą z wartości chrześcijańskich. Czujemy się obrażeni tą instalacją. Naszym obowiązkiem jest protest przeciwko takim wynaturzeniom". Rafał Borutko z zarządu urzędu marszałkowskiego dodaje: „Domagamy się bezwzględnego zamknięcia wystawy. Mamy nadzieję, że również wrocławski magistrat będzie interweniował w tej sprawie". Wcześniej rzeźba wywołała protesty w katolickiej Słowacji, gdzie dopiero wstawiennictwo biskupa uchroniło ją przed demontażem.

maj 2006 - 19 maja w bytomskiej Galerii Kronika w czasie otwarcia wystawy "Bad News" odbył się koncert czeskiej grupy Guma Guar. Podczas koncertu na scenie wisiał plakat, przedstawiający papieża Benedykta XVI trzymającego w podniesionej ręce obciętą głowę piosenkarza Eltona Johna. Był to protest muzyków przeciwko dyskryminacji homoseksualistów przez Kościół katolicki. Lokalna gazeta "Życie Bytomskie" uznała, że plakat obraża uczucia religijne i wydrukowała oświadczenie Bytomskiego Środowiska Wiernych Tradycji Łacińskiej: "Żądamy od organów ścigania wszczęcia postępowania w celu wykrycia i ukarania sprawców". Władze miasta wręczyły szefowi Bytomskiego Centrum Kultury, któremu podlega Kronika, naganę. Radni zapowiedzieli, że przyjrzą się uważniej programowi galerii. W obronie galerii list otwarty napisali krytycy sztuki, m.in. Wojciech Krukowski, Agnieszka Morawińska, Anda Rottenberg i Adam Szymczyk.

sierpień 2007 - Senator LPR Janusz Kubiak składa doniesienie do prokuratury na grupę artystyczną "SAMOTATA" z Torunia za "ukrzyżowanie" na scenie nagiego mężczyzny - pisze "Głos Wielkopolski". Do przestępstwa miało dojść w kwietniu podczas Złotowskich Spotkań Teatralnych, na których grupa wystąpiła z akcją Galileoclub. Jej tematem jest relacja między człowiekiem i medium telewizyjnym, nagi performer przebija się przez szklany ekran i wnika w testowy obraz telewizyjny, upodabniając się do ukrzyżowanego Chrystusa. Akcji towarzyszy scena sądu nad Chrystusem z filmu Mela Gibsona „Pasja”. Senator Kubiak nie widział spektaklu, przeczytał o nim w lokalnej gazecie. "Głosowi" powiedział: „W tym tekście były wypowiedzi negujące ten występ. To właśnie na ich podstawie złożyłem zawiadomienie do prokuratury o prawdopodobieństwu popełnienia przestępstwa. Czy faktycznie do niego doszło, to już ustali prokuratura. Moim jednak zdaniem sztuka powinna mieć swoje granice.”

luty 2008 - Obrazę uczuć religijnych zarzuca liderowi deathmetalowego zespołu Behemoth Adamowi Darskiemu Ogólnopolski Komitet Obrony przed Sektami. Według szefa Komitetu Ryszarda Nowaka do obrazy uczuć religijnych miało dojść podczas wrześniowego koncertu w gdyńskim klubie "Ucho". Lider Behemotha miał wówczas powiedzieć, że "Kościół Katolicki to największa grupa zbrodnicza na świecie". Darski miał też podrzeć Biblię i rozrzucić jej kartki publiczności, która następnie je spaliła. Komitet złożył w tej sprawie doniesienie do prokuratora generalnego. Nowak dodał, że doniesienie dotyczy też menedżerów klubu "Ucho", którzy "dopuścili do koncertu, byli świadkami tego wydarzenia i nie powiadomili prokuratury". Szef Komitetu nie widział osobiście koncertu, o zdarzeniu dowiedział się kilka dni temu od uczestników, dysponuje też jego nagraniem. Trójmiejski zespół Behemot znalazł się w 2007 roku na indeksie zespołów "propagujących satanizm", który ogłosił Komitet Obrony Przed Sektami.

---