Początek kolejnej nagonki na Teatr Wierszalin z Supraśla (poprzednie odbywały się w latach 90. XX wieku). Tym razem radni Ligi Polskich Rodzin Krzysztof Kozicki i Zbigniew Puksza, otwarcie przyznając się do nieobejrzenia ani jednego spektaklu Wierszalina, oskarżają na sesji sejmiku wojewódzkiego zespół Piotra Tomaszuka o bluźnierstwo i obrazę uczuć religijnych. Poszło o wydrukowane z Internetu zdjęcia z autorskiego spektaklu Tomaszuka Ofiara Wilgefortis opartego na motywach Domu dziennego, domu nocnego Olgi Tokarczuk (prapremiera pierwszej wersji 19 IV 2000), przedstawiające drewnianą rzeźbę ukrzyżowanej brodatej kobiety z obnażonym biustem. Radni nie wiedzą, że jest to postać legendarnej średniowiecznej świętej Wilgefortis, która została ukrzyżowana za wiarę. Według Pukszy Wierszalin to „robaczywy rodzynek, który trzeba wykreślić z budżetu”. Dodaje on jeszcze: „Poinformujemy Ministerstwo Kultury, co tu się wyprawia. A Zarząd Województwa powinien zawiadomić prokuraturę”. „Niech ich sobie nagradzają w Nowym Jorku i Brukseli. My doskonale wiemy, o co tutaj chodzi” – wtóruje mu Kozicki. Przebija go jednak Puksza stwierdzeniem: „Jeżeli obecna koalicja zatwierdzi subwencję dla Wierszalina, to deklaruję, że w kolejnej kadencji ten teatr zostanie z Podlasia przegoniony kijami”. 6 grudnia młodzi działacze podlaskiej Socjaldemokracji Polskiej składają do prokuratury zawiadomienie o przestępstwie gróźb karalnych, jakiego dopuścił się Puksza. Minister kultury Kazimierz Michał Ujazdowski (Prawo i Sprawiedliwość) oznajmia niebawem, że widział Ofiarę Wilgefortis i nie podziela krytyki. Deklaruje równocześnie, że popiera plany utworzenia na bazie Wierszalina instytucji kultury współfinansowanej przez ministerstwo i samorząd wojewódzki. 15 grudnia senator LPR Jan Szafraniec wysyła do ministra kultury i marszałka województwa podlaskiego Janusza Krzyżewskiego (Sojusz Lewicy Demokratycznej) list otwarty próbujący dezawuować działalność Wierszalina. 22 grudnia oświadczenie popierające wcześniejszy list Szafrańca podpisuje 16 senatorów różnych partii: LPR-u, Samoobrony, PiS-u oraz Polskiego Stronnictwa Ludowego (w tym sam Szafraniec). 24 stycznia 2006 r. marszałek podpisuje umowę w sprawie zarządzania Teatrem Wierszalin od 1 lutego, co jednak nie zamyka ust oburzonym radnym. 7 marca 2006 r., na dwa dni przed planowanym rozpoczęciem działalności Wierszalina w nowej formule, pojawiają się rozpowszechniane przez polityków LPR-u pogłoski o wstrzymaniu ministerialnej dotacji. 9 marca premierą najnowszej, trzeciej już wersji Ofiary Wilgefortis (drugą reżyser wystawił w Teatrze Lalek Banialuka im. J. Zitzmana w Bielsku-Białej 21 X 2001) teatr Tomaszuka oficjalnie rozpoczyna działalność jako instytucja samorządowa, mimo że umowa nadal nie zostaje kontrasygnowana przez Ministerstwo Kultury. Rzeczniczka marszałka podlaskiego Bożena Bednarek potwierdza Polskiej Agencji Prasowej, że ministerstwo „nie zmieniało i nie zmienia zdania”.