dr Paweł Leszkowicz - Historyk sztuki, kurator i wykładowca, zajmujący się współczesną sztuką i kulturą wizualną oraz studiami nad seksualnością. Wykłada na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza i Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Studiował historię sztuki, gender studies i dziennikarstwo na UAM w Poznaniu, Courtauld Institute of Art w Londynie; był stypendystą Fulrighta w New School University w Nowym Jorku. Autor książek Helen Chadwick. Ikonografia podmiotowości (Kraków 2001) oraz wraz z Tomkiem Kitlińskim Miłość i demokracja. Rozważania o kwestii homoseksualnej w Polsce (Kraków 2005). Autor katalogów i wystaw Miłość i demokracja, ( 2005 i 2006), GK Collection (2007), Imperium Zmysłów (2007)

Rafał Jakubowicz - Urodzony w 1974 roku w Poznaniu. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu; Wydział Edukacji Artystycznej (1999) oraz Wydział Malarstwa, Grafiki i Rzeźby (2000). Doktorant w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W pracy posługuje się różnymi mediami. Od 2000 roku wykładowca w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Autor publikacji w czasopismach artystycznych oraz katalogach wystaw. Od 2005 roku członek AICA (Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki).

Zbigniew Libera (1959, Pabianice) mieszkał w Warszawie. Jego pierwsze prace to druki ulotne i graffiti na murach. Aresztowany w stanie wojennym, rok spędził w więzieniu. W latach 1983-86 działał w kręgu łódzkiego Strychu i KulturyZrzuty. W tym czasie nakręcił filmy video: Obrzędy intymne (1984), Perseweracja mistyczna (1984), Jak tresuje się dziewczynki (1987). Występował (z Jerzym Truszkowskim i in.) w grupach performersko -muzycznych Sternenhoch i Nihilistyczny Alians Orgiastyczny (NAO). W końcu lat 80 współpracował z Zofią Kulik jako jej model. W 1992 na indywidualnej wystawie w CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie pokazał abstrakcyjne obiekty – video instalacje z pleksiglasu, jak Kąpielowicz (1991). W tym samym roku brał także udział w przełomowej wystawie Perseweracja Mistyczna i Róża w PGS w Sopocie. W 1993 uczestniczył w wystawie Aperto, towarzyszącej XLV Biennale w Wenecji. W 1996 w CSW na kolejnej indywidualnej wystawie zaprezentował Urządzenia korekcyjne – przetworzone zabawki i urządzenia do ćwiczeń, odnoszące się do problematyki edukacji i normalizacji w obliczu masowej produkcji, takie jak Placebo (1995), Universal Penis Expander (1995), You can shave the baby (1996) czy Lego.Obóz Koncentracyjny (1996) W tym samym roku brał udział w wystawie Uniwersalis w ramach Biennale Sao Paulo. W 1997 roku wystawa indywidualna w Galleri Faurschou w Kopenhadze, w roku następnym Correct me if I’m wrong w Guy McIntyre Gallery w Nowym Yorku, gdzie zaprezentował kolejne z serii Urządzeń korekcyjnych, jak na przykład Eroica (1998) i The doll You love to undress (1998). Uczestniczył także w ważniejszych prezentacjach sztuki dawnego bloku wschodniego na świecie : Beyond Belief (1995), After the Wall (1999), L’Autre Moitie De L’Europe (2000) Jego praca Lego.Obóz koncentracyjny (1996) stanowiła kanwę głośnej wystawy Mirroring Evil (Jewish Museum Nowy Jork 2002).Na przełomie 2001/02 brał także udział w bulwersującej wystawie Irreligia w Brukseli. Od roku 1998 uczestniczył w wielu spotkaniach autorskich, wygłaszał prelekcje na terenie Europy i Stanów Zjednoczonych, w latach 2000-2004 publikowal także comiesięcznie felietony prasowe(Aktivist/Exklusiv). W roku 2004 zaprezentował dwie serie prac Mistrzowie (2003/04) i Pozytywy (2002/04). W 2005 wspólnie z Darkiem Foksem książka - Co robi Łączniczka ( tlumaczenie francuskie - Ce Que Fait l'Esaffete, 2006; tlumaczenie niemieckie -Was Macht die Meldegangerin, 2008). W 2006 Copernicus Lecture a także wystawa prezentująca przegląd prac z lat 1984-2004, na Uniwersytecie Michigan w Ann Arbor, USA. W roku 2008 profesor gościnny na Akademie Vytvarneho Umeni w Pradze.